BdT 70.37 — Can la frej’ aura venta
«Can la frej’ aura venta» di Bernart de Ventadorn (BdT 70.37): testo completo, 64 versi con annotazione sintattica e bibliografia di riferimento.
Bernart de Ventadorn — BdT 70.37
- Can la frej’ aura venta
- deves vostre päis,
- vejaire m’es qu’eu senta
- un ven de paradis
- per amor de la genta
- vas cui eu sui aclis,
- on ai meza m’ententa
- e mo coratg’ assis,
- car de totas partis
- per leis, tan m’atalenta !
- Sol lo be que·m prezenta
- sos bels olhs e·l francs vis,
- que ja plus no·m cossenta,
- me deu aver conquis.
- no sai per que·us en menta,
- car de re no·n sui fis ;
- mas greu m’es que·m repenta,
- qued una vetz me dis
- que pros om s’afortis
- e malvatz s’espaventa.
- De domnas m’es vejaire
- que gran falhimen fan
- per so car no son gaire
- amat li fin aman.
- eu no·n dei ges retraire
- mas so qu’elas volran,
- mas greu m’es c’us trichaire
- a d’amor ab enjan
- o plus atretan
- com cel qu’es fis amaire.
- Domna, que cujatz faire
- de me que vos am tan,
- c’aissi·m vezetz mal traire
- e morir de talan ?
- ai ! francha de bon aire,
- fezetz m’un bel semblan,
- tal don mos cors s’esclaire !
- que mout trac gran afan,
- e no·i dei aver dan,
- car no m’en posc estraire.
- Si no fos gens vilana
- e lauzenger savai,
- eu agr’ amor certana ;
- mas so en reire·m trai.
- de solatz m’es umana
- can locs es ni s’eschai,
- per qu’eu sai c’a sotzmana
- n’aurai encara mai,
- c’„astrucs sojorn’ e jai
- e malastrucs s’afana“.
- Cel sui que no soana
- lo be que Deus li fai,
- qu’en aquella setmana
- can eu parti de lai,
- me dis en razo plana
- que mos chantars li plai.
- tot’ arma crestiana
- volgra, agues tal jai
- com eu agui et ai,
- car sol d’aitan se vana.
- Si d’aisso m’essertana
- d’autra vetz la·n creirai ;
- si que no, ja mai
- no creirai crestiana.