BdT 389.13 — Ar m’er tal un vers a faire
«Ar m’er tal un vers a faire» di Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.13): testo completo, 82 versi con annotazione sintattica e bibliografia di riferimento.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.13
- Ar m’er tal un vers a faire
- que ja no·m feira fraitura;
- qu’ar es enves mi escura
- cil qe·m fai mal per ben traire.
- Adolen,
- faillimen
- fui, qe·m ven!
- Ben aic lai doncs pauc de sen
- s’ieu anc fui ves lieis bauzaire!
- Seigner Dieus! Cum aus retraire
- tan gran ma desaventura?
- Mos dols non ac anc mesura
- qe·m trastorna·l cor en caire.
- Si espren
- aspramen
- mon talen
- ira, e·m mou marrimen
- quand ieu·m cuig far de joi fraire.
- En ploran serai chantaire
- puois nuills gaugz no·m asegura, —
- car Mos Bos Respieitz pejura
- que·m val mos chantars? Qu’ar laire.
- Fol tormen
- per parven
- vauc seguen
- s’als non ai mas marrimen
- e dol e dolor e braire.
- Desastrucs nasqiei de maire
- puois totz mals mi apejura.
- Ben es fols qui mal m’agura!
- Pieitz cum posc aver? Pechaire! —
- Neis qui·m pen
- aut al ven
- a presen!
- Cel tenrai per benvolen
- qu’ams los huoills m’en volra traire.
- Dolsa dompna de bon aire
- no·m gitetz tant a non·cura!
- Ve·us que tolt avetz dreitura
- s’ab merce·l cors no·us esclaire.
- Qu’ieu n’aten
- chausimen
- si·us es gen,
- si non faitz me peneden
- issir fors de mon repaire.
- Que, per l’arma de mon paire,
- si·l vostre durs cors s’atura,
- no·m tenra murs ni clausura
- q’ieu non iesca de mon aire
- mantenen
- ves tal sen
- don fort len
- me veiran mais miei paren.
- Mas vos non o prezatz gaire.
- Dompna, cel qui es jutgaire
- perdonet gran forfaitura
- a cel — so ditz l’escriptura —
- qe era traicher e laire!
- Eissamen
- en son sen,
- qui non men
- e non perdona corren —
- ja no·il er Dieus perdonaire!
- Per vos am, dompn’ ab cor vaire
- las autras tant co·l mons dura,
- car son en vostra figura;
- que per als no·n sui amaire!—
- Neis la gen
- pauc valen,
- mal volen,
- neis cels qe·us vezon soven!
- Mas non lor n’aus far vejaire.
- Domna, pren
- un coven
- avinen: —
- si mais paz comandamen
- ja no·m perdon neus vejaire.
- E si·us men
- en coven
- qe·us prezen,
- ogan si’ eu malamen
- entuissequatz ab varaire!