BdT 293.32 — Lo vers comenssa
«Lo vers comenssa» di Marcabru (BdT 293.32): testo completo, 93 versi con annotazione sintattica e bibliografia di riferimento.
Marcabru — BdT 293.32
- Lo vers comenssa
- e son so vieill antic.
- Segon sentenssa,
- de so q’ieu vei e vic
- n’ai sapienssa
- don ieu anc no·m jauzic.
- Greu puosc abric
- trobar ses malvolenssa
- – mais en baro!
- Tant creis durenssa
- c’alegr’en son li ric;
- avols cossenssa
- fai sobremontar tric;
- sofren sofrenssa
- esdevenon amic.
- Al ver afic,
- segon la penedenssa
- n’auran perdo.
- No·n sai que faire,
- tant fort sui entrepres,
- q’entorn l’araire
- si fant vilan cortes,
- e·il just pechaire
- de so q’en lor non es.
- Si m’aiut fes,
- tals mil en auzetz braire
- c’anc res no·n fo.
- Ges no m’esclaire
- ni o farai d’est mes,
- ni o dei faire
- pels fills qe fant laides:
- trop ei maltraire
- per atendre sordeis.
- Mout nais espes
- malvestatz de sa maire
- Senes-Razo.
- Lo cors m’esglaia,
- ja non o celarai:
- amors veraia
- trob’ar greu fin assai,
- q’en lieis no·n aia
- c’a falsedat retrai.
- Contr’al savai
- es leu amors savaia,
- e bona al bo.
- Mout pretz menaia
- d’amor qe no mesfai,
- q’es vertz e gaia
- contra vert amic gai.
- Tant cant vol braia
- lausengiers os abai,
- q’ieu sai on jai
- l’amors que no s’esmaia
- de lor[t] sermo.
- Qui ses bauzia
- vol amor albergar,
- de cortesia
- deu sa maion jonchar;
- get fors feunia
- e fol sobreparlar;
- pretz e donar
- deu aver en baillia
- ses ochaio.
- C’amors s’embria
- lai on conois son par,
- blancha e floria
- e presta de granar;
- ses fellonia
- fai contr’amic a usar.
- Ops l’es qe·is gar,
- cel cui bon’amors guia,
- de mespreiso.
- Jovens someilla:
- greu prendra mais revel;
- e par q’espeilla
- lo seignor Daucadel.
- Tot jorn conseilla
- ab son don Chaut-Morsel;
- prop del caissel
- malvestatz li pendeilla
- al capairo.
- Dolors m’esveilla
- de fresc e de novel.
- Cals meraveilla
- que greu trob qui m’apel!
- Malvestatz treilla,
- e Jois torna en paissel;
- al plus isnel
- fer tal vetz lonc l’aureilla
- q’el non ditz no.
- D’aqest flagel
- Marcabrus si coreilla
- ses compaigno.