BdT 293.25 — Estornel, cueill ta volada
«Estornel, cueill ta volada» di Marcabru (BdT 293.25): testo completo, 84 versi con annotazione sintattica e bibliografia di riferimento.
Marcabru — BdT 293.25
- Estornel, cueill ta volada
- dema, ab la matinada,
- iras me en un’encontrada
- on cuge aver amia.
- Trobaras
- e veiras
- per que vas;
- comtar l’as
- e·ill diras
- en eis pas
- per qu’es tras[a]lia.
- No sai s’aisi·s fo fadada
- que no m’am e si’amada,
- c’ab una sola veguada
- fora grans la matinada;
- si·ll plagues
- ni volgues
- c’o fezes,
- per un mes
- n’agra tres
- aqui eis
- de sa companhia».
- «Ai, com es encabalada
- la falsa razos daurada
- «Denan totas vai triada!»
- Va, ben es fols qui s’i fia.
- De sos datz
- c’a plombatz
- vos gardatz,
- qu’enguanatz
- n’a assatz,
- so sapchatz,
- e mes en la via.
- Per semblant es veziada
- plus que veilla volps cassada.
- L’autrier mi fes far la bada
- tota nueg entruesc’al dia.
- Sos talans
- es volans
- ab enguans,
- mas us chans
- fa·n enfans,
- castians
- de lur felonia».
- «Selui fadet gentils fada
- a cui fo s’amors donada!
- No fo tals crestianada
- de sai lo peiro Elia!
- Vol’e vai
- juesca lai,
- e·l retrai
- qu’ieu morrai,
- si no sai
- consi jai,
- nuda ho vestia!»
- «Sa beutatz fo ab leis nada,
- ses fum de creis ni d’erbada . . .
- De mil amicx es cazada,
- e de mil senhors amia.
- Marcabrus
- ditz que l’us
- no·n es clus;
- bada mus,
- qui·ll vol plus,
- c’a raüs
- part de la frai[di]a».
- «De fin’amor dezirada
- a una flor pic–vairada
- plus qued autruna pauzada.
- Paucx fuecx fai tost gran folia!
- Perdo·l grat
- del abat
- Saint Privat;
- m’ai pensat
- ses cujat,
- si·m ditz “Mat”,
- qu’el’amors enbria!
- Del deslei
- que m’[en] fei
- li fauc drei
- e·ill m’autrei,
- mas sotz mei
- aplat sei,
- qu’ela·m las’e·m lia».