BdT 293.13 — Bel m’es cant son li frug madur
«Bel m’es cant son li frug madur» di Marcabru (BdT 293.13): testo completo, 48 versi con annotazione sintattica e bibliografia di riferimento.
Marcabru — BdT 293.13
- Bel m’es cant son li frug madur
- e reverdeio li gaïm,
- e·il auzel per lo temps escur
- baisso de lor votz lo refrim,
- tant redopto la tenebror –
- e mos coratges s’enanza,
- q’ieu chant per joi de fin’amor,
- e vei ma bona speranza.
- Fals amic, amador tafur,
- baisson amor e levo·l crim;
- e no·us cuietz c’amors pejur,
- c’atrestan val con fetz al prim.
- Totz temps fo de fina color
- et ancse d’una semblanza;
- nuls om non sap de sa valor
- la fin ni la comensanza.
- Qui vol si·s crez’a fol agur;
- sol Dieus mi gart de revolim,
- q’en aital amor m’aventur
- on non a engan ni refrim;
- qu’estiu et invern e pascor
- estau en gran alegranza,
- et estaria en maior,
- ab un pauc de seguranza.
- Ja non creirai, qi qe m’o jur,
- qe vis non eisca de rasim,
- et hom per amor no meillur,
- c’anc un peiurar no·n auzim;
- q’eu vail lo mais per lo meilhor;
- e pero si·m n’ai doptanza,
- qe no·m aus vanar, de paor,
- d’aisso don ei ma speranza.
- Greu er ja qe fols desnatur
- et a foleiar non reling,
- e fola que no·s desmezur;
- e mals arbres de mal noirim
- de mala branch’a mala flor;
- e frug de mala poissanza
- reverta·l mals otra·l peior,
- lai on jois non ha sobranza.
- De l’amistat d’estraing atur,
- falsa, del lignatge Caÿm,
- qe met los sieus a malaür
- car non tem anta ni blastim.
- Lo strais d’amar ab sa douzor
- met lo fol en tal erranza
- q’el non remanria ab lor,
- qi·l donava tota Franza.