BdT 293.12 — Bel m’es qan s’azombra·ill treilla
«Bel m’es qan s’azombra·ill treilla» di Marcabru (BdT 293.12): testo completo, 60 versi con annotazione sintattica e bibliografia di riferimento.
Marcabru — BdT 293.12
- Bel m’es qan s’azombra·ill treilla
- e vei espandir la bruoilla,
- e chascus auzels s’esveilla
- per chantar desotz la fuoilla,
- e·l doutz terminis s’esuga
- e son li prat groc e vermeill.
- Non puosc mudar no·m apareill
- d’un vers faire. Far l’ai? Eu oc!
- Lo terminis s’apareilla
- de tot aco qe hom vuoilla.
- Savis es qui s’aconseilla
- cossi del mieills prenda e cuoilla;
- e gart s’om de la belluia
- que non mor per reire-conseill,
- qe·l bes e·l mals intr’en l’aureill,
- e pert lo mais pel meins son loc.
- Lo sols al maitin soleilla
- e·l nivols al vespre muoilla,
- e·l escorpïos serbeilla,
- e no m’es vis c’al concuoilla;
- per que lau c’om de lai fuia,
- c’ab na Plana–Pel non trepeill:
- siei beil dich en escur ombreill
- fant far trenta plors per un joc.
- Qui ab fals’amor deuteilla
- si meteus me cuich qe·is tuoilla,
- e camja per autrui peilla
- sa dreiturieira despuoilla.
- Gent acuoill mas puois embruia
- femna pois a faich de bois teill,
- e·l fols no s’aplat son cabeill
- pos li faill lo pertraitz al broc.
- Us es de drut qan sordeilla
- c’autre son luoc li cantuoilla,
- per q’a fol pel tras l’aureilla
- drutz que per sidonz s’orguoilla.
- Qand son dui en la carruia,
- si·l tertz no·i cor, be·m meravill,
- et ill pesa mai no fant cill,
- c’aitals es natura de foc.
- Cel qui mais vas lieis merceilla
- ben coven que plus s’en duoilla;
- ren non sap, qi·n prim gabeilla,
- cals aventura s’acuoilla:
- mas cella qu’el eis aluia
- geta si e lui el braseill,
- e no·n trob’om negun gandeill
- pos casutz es del enderroc.
- La vida qe·ns esbaudeilla
- per frevol fil pendeguoilla:
- ben es fols qui non s’espeilla
- el segle, q’es d’engan suoilla.
- Tals vella q’en apres cuia,
- e nos seguem eis lo calmeill;
- atrestal faran tuich aqeill
- don anc enqeras us no·is moc.
- L’autre segle si desluia
- qan se part lo fruitz del branqeill;
- si fant l’ajust e·il despareill,
- e vai s’en l’arma e laissa·l floc.