BdT 183.5 — Companho, tant ai agutz d’avols conres

«Companho, tant ai agutz d’avols conres» di Guglielmo IX (BdT 183.5): testo completo, 19 versi con annotazione sintattica e bibliografia di riferimento.

Guglielmo IX — BdT 183.5

  1. Companho, tant ai agutz d’avols conres
  2.      qu’ieu non puesc mudar no·n chan e que no·m pes;
  3. enpero no vueill c’om sapcha mon afar de maintas res.
  4.      E dirai vos m’entendensa, de que es:
  5.      no m’azauta cons gardatz ni gorcs ses peis,
  6. ni gabars de malvatz homes com de lor faitz non agues.
  7.      Senher Dieus, quez es del mon capdels e reis,
  8.      qui anc premier gardet con, com non esteis?
  9. C’anc no fo mestiers ni garda c’a sidons estes sordeis.
  10.      Pero dirai vos de con, cals es sa leis,
  11.      com sel hom que mal n’a fait e peitz n’a pres:
  12. si c[om] autra res en merma, qui·n pana, e cons en creis.
  13.      E sel qui no volra·n creire mos casteis,
  14.      an ho vezer pres lo bosc, en un deveis:
  15. per un albre c’om hi tailla n’i naison [ho] dos ho treis.
  16.      E quan lo bocx es taillatz, nais plus espes;
  17.      e·l senher no·n pert son comte ni sos ses:
  18. a revers planh hom la tala, si·l dampn[atges no·i a ges].
  19. Tortz es c’o[m planha la tala si·l] dan[nages no·i a ges].