BdT 183.12 — Farai un vers, pos mi sonelh
«Farai un vers, pos mi sonelh» di Guglielmo IX (BdT 183.12): testo completo, 86 versi con annotazione sintattica e bibliografia di riferimento.
Guglielmo IX — BdT 183.12
- Farai un vers, pos mi sonelh
- e·m vauc e m’estauc al solelh;
- donnas i a de mal conselh,
- et sai dir cals:
- cellas c’amor de cavalier
- tornon a mals.
- Donna no fai pechat mortau
- que ama chevaler leau;
- mas s’ama monge o clergau
- non a raizo:
- per dreg la deuria hom cremar
- ab un tezo.
- En Alvernhe, part Lemozi,
- m’en aniei totz sols a tapi:
- trobei la moiller d’En Guari
- e d’En Bernart;
- saluderon mi sinplamentz
- per saint Launart.
- La una·m diz en son lati:
- “O, Deus vos salf, don pelerin!
- Mout mi senblatz de bel aizi,
- mon escient;
- mas trop vezem anar pel mon
- de folla gent.”
- Ar auziretz qu’ai respondut;
- anc no li diz ni bat ni but,
- ni fer ni fust no ai mentagut,
- mas sol aitan:
- “Babariol, babariol,
- babarian.”
- “Sor”, diz N’Agnes a N’Ermessen,
- “trobat avem que anam queren!”
- “Sor, per amor Deu, l’alberguem,
- Que ben es mutz,
- e ja per lui nostre conselh
- non er saubutz”.
- La una·m pres sotz son mantel
- et mes m’en sa cambra, el fornel:
- sapchatz qu’a mi fo bon e bel,
- e·l foc fo bos,
- et eu calfei me volenter
- als gros carbos.
- A manjar mi deron capos,
- e sapchatz aic i mais de dos;
- et no·i ac cog ni cogastros,
- mas sol nos tres;
- e·l pans fo blancs e·l vins fo bos
- e·l pebr’espes.
- “Sor, s’aquest hom es enginhos
- e laissa lo parlar per nos,
- nos aportem nostre gat ros
- de mantement,
- qe·l fara parlar az estros,
- si de re·nz ment”.
- N’Agnes anet per l’enoios:
- Et fo granz, et ac loncz guinhos:
- et eu, can lo vi entre nos,
- aig n’espavent,
- qu’a pauc no·n perdei la valor
- e l’ardiment.
- Quant aguem begut e manjat,
- e·m despoillei per lor grat;
- detras m’aporteron lo chat
- mal e felon:
- la una·l tira del costat
- tro al talon.
- Per la coa de mantenen
- tira·l chat, el escoisen;
- plajas mi feron mais de cen
- aquella ves
- mas eu no·m mogra ges enquers
- qi m’aucizes.
- “Sor”, diz N’Agnes a N’Ermessen,
- “mutz es, que ben es conoissen”.
- “Sor, del bainh nos apareillem
- e del sojorn”.
- Ueit jorn ez ancar mais estei
- az aquel torn.
- Tant las fotei com auziretz:
- cent e quatre-vinz et ueit vetz,
- que a pauc no·i rompei mos corretz
- e mos arnes;
- e no·us puesc dir los malavegz,
- tan gran m’en pres.
- E·us no sai dir los malavegz,
- tan gran m’en pres!