BdT 70.5 — Anc no gardei sazo ni mes
« Anc no gardei sazo ni mes » de Bernart de Ventadorn (BdT 70.5) : texte intégral, 35 vers annotés syntaxiquement et bibliographie de référence.
Bernart de Ventadorn — BdT 70.5
- Anc no gardei sazo ni mes
- ni can flors par ni can s’escon
- ni l’erba nais delonc la fon,
- mas en cal c’oras m’avengues
- d’amor us rics esjauzimens,
- tan me fo bels comensamens
- qu’eu cre c’aquel tems senhorei.
- Be l’agra per fol qui·m disses
- tro aras, qu’en sui tan prion.
- que ja·m tengues tan deziron
- amors qu’eu morir en pogues ;
- mas aras sen e sui sabens
- que totz autres mals es niens
- vas lo dezir ab pauc d’esplei.
- A ! tan doussetamen me pres
- la bela qui·m te jauzion.
- qued eu no·m posc saber vas on
- re mais tan ben amar pogues ;
- car, on plus l’esgar, plus me vens
- s’amors, em dobla mos talens
- on eu mais d’autras domnas vei.
- Depus anc la vi, m’a conques.
- per que no l’er gen si·m cofon,
- car volh mais perdre·ls olhs del fron
- qu’eu ja re fassa c’a leis pes.
- d’aitan com poira, ‘n essiens
- no volh que·m si’ adiramens,
- que Deus aya faih de mi rei.
- Tota gens ditz que Vianes
- es la melher terra del mon
- e las melhors domnas i son.
- doncs sabon tuih c’aisso vers es
- c’aicestas son las plus valens,
- e midons, que totas las vens,
- es la melher qued el mon sei !