BdT 70.1 — Ab joi mou lo vers e·l comens
« Ab joi mou lo vers e·l comens » de Bernart de Ventadorn (BdT 70.1) : texte intégral, 64 vers annotés syntaxiquement et bibliographie de référence.
Bernart de Ventadorn — BdT 70.1
- Ab joi mou lo vers e·l comens
- et ab joi reman e fenis ;
- e sol que bona fos la fis,
- bos tenh qu’er lo comensamens.
- per la bona comensansa
- meve jois et alegransa ;
- e per so dei la bona fi grazir,
- car totz bos faihz vei lauzar al fenir.
- Si m’apodera jois e·m vens :
- meravilh’ es com o sofris
- car no dic e non esbrüis
- per cui sui tan gais e janzens ;
- mas greu veiretz fin’ amansa
- ses paor e ses doptansa,
- c’ades tem om vas so c’ama, falhir,
- per qu’eu no·m ans de parlar enardir.
- D’una re m’aonda mos sens :
- c’anc nulhs om mo joi no·m enquis,
- qu’eu volonters no l’en mentis ;
- car no·m par bos essenhamens,
- ans es foli’ et efansa,
- qui d’amor a benanansa
- ni·n vol so cor ad autre descobrir,
- si no l’en pot o valer o servir.
- Non es enois ni falhimens
- ni vilania, so m’es vis,
- mas d’ome, can se fai devis
- d’autrui amor ni conoissens.
- enoyos ! e que·us enansa,
- si·m faitz enoi ni pesansa ?
- chascus se vol de so mestier formir ;
- me cofondetz, e vos no·n vei jauzir.
- Ben estai a domn’ ardimens
- entr’ avols gens e mals vezis ;
- e s’arditz cors no l’afortis,
- greu pot esser pros ni valens ;
- per qu’eu prec, n’aya membransa
- la bel’, en cui ai fiansa,
- que no·s chamje per paraulas ni·s vir,
- qu’enemics c’ai, fatz d’enveya morir.
- Anc sa bela bocha rizens
- non cuidei, baizan me träis,
- car ab un doutz baizar m’aucis,
- si ab autre no m’es guirens ;
- c’atretal m’es per semblansa
- com de Peläus la lansa,
- que del seu colp no podi’ om garir,
- si autra vetz no s’en fezes ferir.
- Bela domna, ·l vostre cors gens
- e·lh vostre belh olh m’an conquis,
- e·l doutz esgartz e lo clars vis,
- e·l vostre bels essenhamens,
- que, can be m’en pren esmansa,
- de beutat no·us trob egansa :
- la genser etz c’om posch’ el mon chauzir,
- o no i vei clar dels olhs ab que·us remir.
- Bels Vezers, senes doptansa
- sai que vostre pretz enansa,
- que tantz sabetz de plazers far e dir :
- de vos amar no·s pot nuls om sofrir.
- Ben dei aver alegransa,
- qu’en tal domn’ ai m’esperansa,
- que, qui·n ditz mal, no pot plus lag mentir,
- e qui·n ditz be, no pot plus bel ver dir.)