BdT 183.6 — Farai chansoneta nueva
« Farai chansoneta nueva » de Guglielmo IX (BdT 183.6) : texte intégral, 34 vers annotés syntaxiquement et bibliographie de référence.
Guglielmo IX — BdT 183.6
- Farai chansoneta nueva
- ans que vent ni gel ni plueva.
- Ma dona m’assai’e·m prueva
- quossi del qual guiza l’am;
- e ja per plag que m’en mueva,
- no·m solvera de son liam;
- qu’ans mi rent a lieys e·m liure,
- qu’en sa carta·m pot escriure;
- e no m’en tengatz per yure
- s’ieu ma bona dompna am,
- quar senes lieys non puesc viure,
- tan ai pres de s’amor gran fam.
- Que plus etz blanca qu’evori,
- per qu’ieu autra non azori.
- Si·m breu no·n ai ajutori,
- cum ma bona dompna m’am,
- morrai, pel cap sanh Gregori,
- si no·m bayz’en cambr’o sotz ram.
- Qual pro y auretz, dompna conja,
- si vostr’amors mi deslonja?
- Par que·usvulhatz metre monja.
- E sapchatz, quar tan vos am,
- tem que la dolors me ponja,
- si no·m faitz dreg dels tortz qu’ie’us clam.
- Qual pro y auretz s’ieu m’enclostre
- e no·m retenetz per vostre?
- Totz lo joys del mon es nostre,
- dompna, s’amduy nos amam.
- Lay al mieu amic Daurostre
- dic e man que chan e [no] bram.
- Per aquesta fri e tremble,
- quar de tan bon’amor l’am;
- qu’anc no cug qu’en nasques semble
- en semblan del gran linh N’Adam.