BdT 70.40 — Can lo boschatges es floritz
«Can lo boschatges es floritz» de Bernart de Ventadorn (BdT 70.40): texto completo, 77 versos con anotación sintáctica y bibliografía de referencia.
Bernart de Ventadorn — BdT 70.40
- Can lo boschatges es floritz
- e vei lo tems renovelar
- e chascus auzels quer sa par
- e·l rossinhols fai chans e critz,
- d’un gran joi me creis tals oblitz
- que ves re mais no·m posc virar.
- noih e jorn me fai sospirar,
- si·m lassa del cor la razitz.
- Per midons m’esjau no-jauzitz,
- don m’es l’afans greus a portar,
- qu’e·m perdrai per leis gazanhar,
- et er li crims mout deschauzitz.
- las ! que farai ? com sui träitz,
- si s’amor no·m vol autreyar !
- qu’eu no posc viure ses amar,
- que d’amor sui engenöitz.
- Ar sui de leis trop eissernitz !
- lenga, per que potz tan parlar ?
- que de menhs me sol acuzar
- si que·m sui per las dens feritz.
- que·m n’es si fer s’eu sui delitz ?
- ja no trobara, li m’ampar ;
- mas ab doutz sentir d’un baizar
- for’eu tost d’est mal resperitz !
- En greu pantais sui feblezitz
- per leis cui Beutatz volc formar,
- que, com Natura poc triar,
- del melhs es sos cors establitz :
- los flancs grailes et escafitz,
- sa fatz frescha com roza par,
- don me pot leu mort revivar.
- dirai com ? no sui tan arditz.
- De tal dousor sui replenitz,
- can de prop la posc remirar,
- c’a totz jorns vei lo meu sobrar,
- ta fort sui de s’amor techitz ;
- e·l freis es tals, qu’e·n sui marritz,
- can la vei de me deslonhar,
- que·l focs que m’en sol eschaufar,
- fug, e remanh escoloritz.
- Lo bes e·l mals sia·lh grazitz,
- pos de me denha sol preyar. —
- ara folei de trop gabar
- et es dreihs qu’en fos desmentitz !
- domna, no·us pes si·lh lenga ditz
- so c’anc mos cors no poc pessar,
- tatz, bocha ! nems potz lengueyar,
- et es t’en grans mals aramitz.
- Autz es lo pretz qu’es cossentitz,
- car sol me denhet saludar.
- moutas merces ! Deus la·n ampar ! —
- del plazer me sui engrevitz.
- totz l’autre bes m’es si frezitz
- que no·m valgra·n merce clamar.
- clama·l cors que no pot cessar ;
- et apres m’es parlars falhitz.
- Domna, s’eu fos de vos auzitz
- si charamen com volh mostrar,
- al prim de nostr’ enamorar
- feiram chambis dels esperitz
- azautz sens m’i fora cobitz,
- c’adonc saubr’ en lo vostr’ afar
- e vos lo meu, tot par a par,
- e foram de dos cors unitz !
- Ai ! can brus sui, mal escharnitz !
- qu’eu no posc la pena durar,
- de tal dolor me fai pasmar.
- car tan s’amistat m’esconditz !
- ab bel semblan sui en träitz.
- que·m val ? res no·m pot chastiar !
- mortz venh’ a sel qui·m vol blasmar
- qu’eu no l’am mortz e sebelitz !
- Car forsatz m’en part e marritz,
- leu m’auci, mas greu fui noiritz,
- tal ira·m sen al cor trenchar,
- car me mor e volh trespassar,
- mas ses leis no serai gueritz !