BdT 70.18 — E mainh genh se volv e·s vira
«E mainh genh se volv e·s vira» de Bernart de Ventadorn (BdT 70.18): texto completo, 32 versos con anotación sintáctica y bibliografía de referencia.
Bernart de Ventadorn — BdT 70.18
- E mainh genh se volv e·s vira
- mos talans, e ven e vai,
- lai on mos volers s’atrai.
- lo cors no·n pauza ni fina.
- si·m te conhd’ e gai
- fin’ amors, ab cui m’apai :
- no sai com me contenha !
- Ges amors nos franh per ira
- ni se fenh per dih savai,
- can es de bo pretz verai.
- qui la ten en dissiplina,
- re no sap que·s fai.
- que no cove ni seschai
- que nuls om la destrenha.
- Eu·m sui cel qu’e re no tira.
- si tot ma domna·m sostrai,
- ja de re nom clamarai ;
- car es tan pur’ e tan fina
- que ja no creirai,
- si de so tort li quer plai,
- que merces no l’en prenha.
- Per mo grat eu m’en jauzira ;
- e pel bo talan qu’eu n’ai,
- m’es vejaire que be·m vai.
- gardatz : s’ela·m fos vezina,
- s’eu n’agra re mai ? —
- eu oc, c’aissi m’o aurai.
- s’a lei platz que·m retenha.
- Messatger, mot me täina
- car tost non est lai.
- viatz veu e viatz vai,
- mas la chanso lh’ensenha.