BdT 70.16 — Conortz, era sai eu be
«Conortz, era sai eu be» de Bernart de Ventadorn (BdT 70.16): texto completo, 54 versos con anotación sintáctica y bibliografía de referencia.
Bernart de Ventadorn — BdT 70.16
- Conortz, era sai eu be
- que ges de me no pensatz,
- pois salutz ni amistatz
- ni messatges no m’en ve.
- trop cuit que fatz lonc aten,
- et er be semblans oimai
- qu’eu chasse so c’autre pren,
- pois no m’en ven aventura.
- Bels Conortz, can me sove
- com gen fui per vos onratz
- e can era m’oblidatz.
- per un pauc no·n mor desse !
- qu’eu eis m’o vauc enqueren,
- qui·m met de foudat em plai,
- can eu midons sobrepren
- de la mia forfaitura.
- Per ma colpa m’esdeve
- que ja no·n sia privatz,
- car vas leis no sui tornatz
- per fondat que m’en rete.
- tan n’ai estat lonjamen
- que de vergonha qu’eu n’ai.
- non aus aver l’ardimen
- que i an, s’ans no m’asegura.
- Ilh m’encolpet de tal re
- don me degra venir gratz.
- fe qu’eu dei a l’Alvernhatz,
- tot o fi per bona fe.
- e s’eu en amar mespren,
- tort a qui colpa m’en fai,
- car, qui en amor quer sen,
- cel non a sen ni mezura.
- Tan er gen servitz per me
- sos fers cors durs et iratz,
- tro del tot si’ adoussatz
- ab bels dihz et ab merce ;
- qu’eu ai be trobat legen
- que gota d’aiga que chai,
- fer en un loc tan soven,
- tro chava la peira dura.
- Qui be remira ni ve
- olhs e gola, fron e faz,
- aissi son finas beutatz
- que mais ni menhs no i cove :
- cors lonc, dreih e covinen,
- gen afliban, conhd’ e gai.
- om no·l pot lauzar tan gen
- com la saup formar Natura.
- Chansoneta, ar t’en vai
- a Mo Frances, l’avinen,
- cui pretz enans’ e melhura ;
- E digas li que be·m vai,
- car de Mo Conort aten
- enquera bon’ aventura.