BdT 29.3 — Ans que sim reston de·ls brancas
«Ans que sim reston de·ls brancas» de Arnaut Daniel (BdT 29.3): texto completo, 45 versos con anotación sintáctica y bibliografía de referencia.
Arnaut Daniel — BdT 29.3
- Ans que sim reston de·ls brancas
- sec, ni despuelhon de foilla
- fas, car amors m'o comanda,
- breu chanson de rason loinga
- que gen m'aduz de las ars de s'escola:
- tant sei que·l cors faz restar de suberna
- e mos bous es plus corens non es leubres;
- c'ab razos coindas e franchas
- m'a mandat qu'eu no m'en tuoilla
- ni serva autra ni blanda
- mas tant fai c'ab si m'acoinga,
- e·m di que flor no·l semble de viola
- que·m camge leu sitot noncas iverna,
- ans per s'amor sia laurs o genebres:
- e tu, c'o aus, non t'afrancas
- per respieg c'amar no·t [c]oilla;
- sec si·t defui ni·t fai ganda,
- mas greu er c'om no·i apoinga:
- qui s'afortis de preiar mas non cola,
- qu'eu·n passera part la palus d'Userna,
- Mons Pelegrins, o lains on cor Ebres.
- S'eu n'ei passatz pons ni planchas
- per lei, cuidatz vos que·m duoilla?
- Non faz, c'ab joi ses vianda
- me sap far mecina coinga
- baisan tenen, e·l cors, sitot si vola,
- no·s part de lei que·m capdella e·m governa:
- cors, on qu'eu an, de lei no·t pars ni sebres.
- Dis tu caillors non t'estanchas
- per autra que·t deing ni·t cuoilla?
- Tos plaitz esquiva e desmanda
- sai e lai, qui que·t somonga,
- que ses clam faill qui si mezeis afola,
- e tu non fassas per qu<e> hom t'esquerna,
- mas apres Deu leis honors e selebres,
- que de Paris tro a Sanchas
- genser nos vest ni·s despuoilla,
- e sa beutatz es tan granda
- que semblariaus mesoinga:
- bem vai d'amors que m'embrass'e·m percola,
- per que no·m pot frezir ne·us ni buerna
- ni·m fai dolor nuls mals gota ni febres,
- qu'eu sui Arnautz del si·m tro en la sola
- e non volges sens leis aver Luserna
- ni·l seignoriu del reion que cor Ebres.