BdT 29.12 — Lancan vei fueilla e flor e frug
«Lancan vei fueilla e flor e frug» de Arnaut Daniel (BdT 29.12): texto completo, 45 versos con anotación sintáctica y bibliografía de referencia.
Arnaut Daniel — BdT 29.12
- Lancan vei fueilla e flor e frug
- parer dels arbres e·ill ramel'
- et aug lo chan que fan e·l brug
- ranas el riu, el bosc l'auzel,
- adonc mi fueilla e·m flor e·m frug'amors
- al cor tan gen que la nueg mi ressida
- can autra genz pauz'e dorm e soiorna.
- Er sai eu c'amors m'a condug
- el sieu plus segurain castel
- don no·i don renda ni trahug,
- ans m<i> a fag don et capdel:
- non ai poder ni cor que·m vir aillors,
- qu'enseniamenz e f<e>eutatz plevida
- lai per estar a bon faitz s'i atorna.
- Amors, de vos ai fag estug
- loniamen verai e fizel,
- cant no fiz ganda ni esdug
- d'amar, anz m'era bon e bel:
- e vos faitz me dels grans afanz socors,
- merces, d'aitan que Miels ai adelida
- don par soleils iusc'al ser po<s> s'aiorna.
- D'enian mi tuel e d'enuech fugh
- per l'amor ab que m'atropel,
- don ai un tal ver dig adugh
- re non sai que mentirs s'espel:
- oi mais pres eu 'n bel pauc lauzeniadors,
- per so qu'eu voil e·m vol sill c'ai cobida
- et eu sel soi que·ls sieus ditz non trastorna.
- Si l'auzes dir, ben sauron tug
- que iois mi monta·l cor al cel,
- car deportz mi creis e desdug
- la bella que d'amor apel:
- mon bon esper mi dobla sa valors,
- car qui mais val mais dopta far faillida
- ez il non es de re trista ni morna.
- D'aquest'amor so loin forduc
- domneador fenhen fradel,
- pero si·s n'an main pretz destrug
- tal que·s fn coinde ez isnel:
- et eu que soi dels leials amadors
- estau iauzens, c'amors e iois me guida
- lo cor en ioi que aillors no·s trastorna.
- Vai t'en, chanzos, a la bella de cors
- e dijas li c'Arnautz met en oblida
- tot'autra amor per leis vas cui s'atorna.