BdT 262.1 — Belhs m’es l’estius e·l temps floritz
«Belhs m’es l’estius e·l temps floritz» de Jaufre Rudel (BdT 262.1): texto completo, 56 versos con anotación sintáctica y bibliografía de referencia.
Jaufre Rudel — BdT 262.1
- Belhs m’es l’estius e·l temps floritz
- quan l’auzelh chanton sotz la flor;
- mas ieu tenc l’ivern per gensor,
- quar mais de joi m’i es cobitz.
- Et quant hom ve son jauzimen,
- es ben razos e avinen
- qu’om sia plus coindes e guais.
- Er ai ieu joi e sui jausitz
- e restauratz en ma valor,
- e non irai jamais alhor
- ni non querrai autrui conquistz:
- qu’eras sai ben az escien
- que sol es savis qui aten,
- e selh es fols qui trop s’irais.
- Lonc temps ai estat en dolor
- et de tot mon afar marritz,
- qu’anc no fui tan fort endurmitz
- que no·m reisides de paor.
- Mas aras vei e pes e sen
- que passat ai aquelh turmen,
- e non hi vuelh tornar ja mais.
- Mout m’o tenon a gran honor
- tug silh cui ieu n’ei obeditz,
- quar a mon joi sui revertitz;
- e laus en lieis e Dieu e lor,
- qu’er an lur grat e lur prezen.
- E que qu’ieu m’en anes dizen,
- lai mi remanh e lai m’apais.
- Mas per so m’en sui encharzitz,
- ja non creirai lauzenjador:
- qu’anc no fui tan lunhatz d’amor,
- qu’er no·n sia sals e gueritz.
- Plus savis hom de mi mespren:
- per qu’ieu sai ben az escien
- qu’anc fin’amors home non trais.
- Mielhs mi fora jazer vestitz,
- que despolhatz sotz cobertor:
- e puesc vos en traire auctor
- la nueit quant ieu fui assalhitz.
- Totz temps n’aurai mon cor dolen,
- quar aissi·s n’aneron rizen,
- qu’enquer en sospir e·n pantais.
- Mais d’una re soi en error
- e·n estai mos cors esbaitz:
- que tot can lo fraire·m desditz,
- aug autrejar a la seror.
- E nulhs hom non a tan de sen,
- que puesc’aver cominalmen,
- que ves calque part non biais.
- El mes d’abril e de pascor,
- can l’auzel movon lur dous critz,
- adoncs vuelh mos chans si’auzitz.
- Et aprendetz lo, chantador!
- E sapchatz tug cominalmen
- qu’ie·m tenc per ric e per manen,
- car soi descargatz de fol fais.