BdT 389.36 — Pois tals sabers mi sortz e·m creis
“Pois tals sabers mi sortz e·m creis” by Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.36): full text, 64 verses with syntactic annotation and reference bibliography.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.36
- Pois tals sabers mi sortz e·m creis
- que trobar sai — et ieu o dic! —
- mal estara si non pareis
- et er mi blasmat si m’en gic;
- car so qu’om van’ ab la lenga
- taing ben que en pes lo tenga,
- car non pot aver pejor dec
- qui ditz so que no s’avenga.
- Er ai gaug car sebram dels freis
- e remanon sol li abric;
- li auzellet — et es lor leis
- qe negus de chantar no·is gic —
- us quecs s’alegr’ en sa lenga
- pel novel temps que·il sovenga;
- e dels arbres qu’eron tuit sec
- lo foils pels branquils s’arenga.
- E qui anc jorn d’amar si feis
- non taing q’era s’en desrazic
- c’ab lo novel temps que s’espreis
- deu quecs aver son cor plus ric;
- e qui non sap ab la lenga
- dir so que·il coven, aprenga
- consi ab novel joi s’esplec:
- c’aisi vol Pretz que·s captenga.
- Estat ai fis amics adreis
- d’una que·m enganav’ ab tric,
- e car anc s’amors mi destreis,
- tos temps n’aurai mon cor enic;
- qu’aras non voill qu’ab sa lenga
- auir lo digz que·m destrenga
- per so qu’autre ab lieis s’abrec
- et eu caz so q’aicel prenga.
- Ab leis remanga·l malaveis
- e·l engans et ab son amic;
- que tals joys m’a pres e m’azeis
- dont ja non creirai fals prezic:
- anz voill c’om mi tail la lenga
- s’ieu ja de leis crei lausenga
- ni de s’amor mi desazec,
- s’ie·n sabia perdr’ Aurenga.
- Ben taing qu’eu sia fis vas leis
- car anc mais tant en aut non cric.
- Que Nostre Seigner, el mezeis,
- ab pauc de far non i faillic;
- c’apenas saup ab la lenga
- dir “Aital vuoill que devenga”;
- qu’a la beutat qu’en leis assec
- non volc c’autra s’i espenga.
- Domna, no·us sai dir loncs plaideis,
- mas far de mi podetz mendic
- o plus ric que anc no fon reis;
- del tot sui en vostre castic!
- Sol vos digatz ab la lenga
- consi voletz que·m captenga;
- qu’eu ai cor qu’enasi estec,
- e que ja d’autra no·m fenga!
- Domna, no·us quier ab la lenga
- mas qu’en baisan vos estrenga
- en tal luoc on ab vos m’azec,
- e que d’ams mos bratz vos senga.
- Levet, fai auzir ta lengua
- en cuy beutatz se depenga;
- c’aia tal vers selha qu’ieu dec
- per so que de mi·l sovenga.