BdT 389.14 — Ar non sui jes mals et astrucs
“Ar non sui jes mals et astrucs” by Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.14): full text, 44 verses with syntactic annotation and reference bibliography.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.14
- Ar non sui jes mals et astrucs
- anz sui ben malastrucs de dreg;
- e puois malastres m’a eleg
- farai vers malastruc e freg.
- Si trop un malastruc adreg
- que·l malastruc cap mi pesseg!
- Que per totz temps sui malastrucs
- per un gran malastre qe·m ve;
- e qui per malastruc no·m te
- Dieu prec de malastre l’estre
- que mil malastruc foran ple
- del malastre q’ieu ai en me.
- Dompna, per vos sui malastrucs
- car per malastre·m voletz mal;
- e fis ben malastruc jornal,
- c’anc nuills malastrucs no·l fetz tal!
- Malastruc tro manatz engal
- per que d’est malastruc no·us cal.
- Er aujatz cum sui malastrucs:
- qand cuich de malastre mover
- eu sui plus malastrucs en ver!
- C’ab malastre·m laissiei cazer,
- e pois vinc malastre querer,
- don aurei malastruc esper.
- E pus aysi soy malastrucs
- mos pels malastrucx mi tolray
- — aytan del malastre perdray —
- e si·l malastre no s’en vay
- malastrucx sia qui mi play
- car tan de malastre m’eschay.
- S’ieu atrobes dos malastrucs
- q’anesson malastrugamen
- a me mais malastre queren,
- adoncs for’ ieu malastrucs·gen;
- mas non trob malastruc valen
- c’a me de malastre·s prezen.
- Et eu sui aitant malastrucs
- qe de malastre port la flor
- et ai ben malastrug honor.
- Levet, malastruc de seignor,
- tu chantes malastre ab plor
- d’aquest malastruc amador!
- Tu iest malastrucs de seignor
- et ieu soi malastrucs d’amor.