BdT 70.39 — Can l’erba fresch’ e·lh folha par
„Can l’erba fresch’ e·lh folha par“ von Bernart de Ventadorn (BdT 70.39): vollständiger Text, 58 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Bernart de Ventadorn — BdT 70.39
- Can l’erba fresch’ e·lh folha par
- e la flors boton’ el verjan,
- e·l rossinhols autet e clar
- leva sa votz e mou so chan,
- joi ai de lui, e joi ai de la flor
- e joi de me e de midons major ;
- dans totas partz sui de joi claus e sens,
- mas sel es jois que totz autres jois vens.
- Ai las ! com mor de cossirar !
- que manhtas vetz en cossir tan :
- lairo m’en poirian portar,
- que re no sabria que·s fan.
- per Deu, Amors ! be·m trobas vensedor :
- ab paucs d’amics e ses autre senhor.
- car una vetz tan midons no destrens
- abans qu’eu fos del dezirer estens ?
- Meravilh me com posc durar
- que no·lh demostre mo talan.
- can eu vei midons ni l’esgar,
- li seu bel olh tan be l’estan :
- per pauc me tenh car eu vas leis no cor.
- si feira eu, si no fos per paor,
- c’anc no vi, cors melhs talhatz ni depens
- ad ops d’amar sia tan greus ni lens.
- Tan am midons e la tenh char,
- e tan la dopt’ e la reblan
- c’anc de me no·lh auzei parlar,
- ni re no·lh quer ni re no·lh man.
- pero ilh sap mo mal e ma dolor,
- e can li plai, mi fai ben et onor,
- e can li plai, eu m’en sofert ab mens,
- per so c’a leis no·n avenha blastens.
- S’eu saubes la gen enchantar,
- mei enemic foran efan,
- que ja us no saubra triar
- ni dir re que·ns tornes a dan.
- adoncs sai eu que vira la gensor
- e sos bels olhs e sa frescha color,
- e baizera·lh la bocha en totz sens,
- si que d’un mes i paregra lo sens.
- Be la volgra sola trobar,
- que dormis, o·n fezes semblan,
- per qu’e·lh embles un doutz baizar,
- pus no valh tan qu’eu lo·lh deman.
- per Deu, domna, pauc esplecham d’amor !
- vai s’en lo tems, e perdem lo melhor !
- parlar degram ab cubertz entresens,
- e, pus no·ns val arditz, valgues nos gens !
- Be deuri’om domna blasmar,
- can trop vai son amic tarzan,
- que lonja paraula d’amar
- es grans enois e par d’enjan,
- c’amar pot om e far semblan alhor,
- e gen mentir lai on non a autor.
- bona domna, ab sol c’amar mi dens,
- ja per mentir eu no serai atens.
- Messatger, vai, e no m’en prezes mens,
- s’eu del anar vas midons sui temens.