BdT 70.15 — Chantars no pot gaire valer

„Chantars no pot gaire valer“ von Bernart de Ventadorn (BdT 70.15): vollständiger Text, 54 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.

Bernart de Ventadorn — BdT 70.15

  1. Chantars no pot gaire valer
  2. si d’ins dal cor no mou lo chans ;
  3. ni chans no pot dal cor mover,
  4. si no i es fin’ amors coraus.
  5. per so es mos chantars chabaus
  6. qu’en joi d’amor ai et enten
  7. la boch’ e·ls olhs e·l cor e·l sen.
  8. Ja Deus no·m don aquel poder
  9. que d’amor no·m prenda talans.
  10. si ja re no·n sabi’ aver,
  11. mas chascun jorn m’en vengues maus,
  12. totz tems n’aurai bo cor sivaus ;
  13. e n’ai mout mais de jauzimen,
  14. car n’ai bo cor, e m’i aten.
  15. Amor blasmen per no-saber,
  16. fola gens : mas leis no·n es dans,
  17. c’amors no·n pot ges dechazer,
  18. si non es amors comunaus.
  19. aisso non es amors : aitaus
  20. no·n a mas lo nom e·l parven,
  21. que re non ama si no pren !
  22. S’eu en volgues dire lo ver,
  23. eu sai be de cui mon l’enjans :
  24. d’aquelas c’amon per aver.
  25. e son merchadandas venaus !
  26. messongers en fos eu e faus !
  27. vertat en dic vilanamen ;
  28. e peza me car eu no·n men !
  29. En agradar et en voler
  30. es l’amors de dos fis amans.
  31. nula res no i pot pro tener,
  32. si·lh voluntatz non es egaus.
  33. e cel es be fols naturaus
  34. que de so que vol, la repren
  35. e·lh lauza so que no·lh es gen.
  36. Mout ai be mes mo bon esper,
  37. cant cela·m mostra bels semblans
  38. qu’eu plus dezir e volh vezer,
  39. francha, doussa, fin’ e leiaus,
  40. en cui lo reis seria saus.
  41. bel’ e conhd’, ab cors covinen,
  42. m’a faih ric ome de nien.
  43. Re mais no·n am ni sai temer :
  44. ni ja res no·m seri’ afans,
  45. sol midons vengues a plazer ;
  46. c’aicel jorns me sembla nadaus
  47. c’ab sos bels olhs espiritaus
  48. m’esgard : mas so fai tan len
  49. c’us sols dias me dura cen !
  50. Lo vers es fis e naturaus
  51. e bos celui qui be l’enten ;
  52. e melher es, qui·l joi aten.
  53. Bernartz de Ventadorn l’enten,
  54. e·l di e·l fai, e·l joi n’aten !