TROBADORICA · Das Projekt · Wortschatz · Syntax · Trobadors · Texte · Bibliografie
BdT 70.1 — Ab joi mou lo vers e·l comens
„Ab joi mou lo vers e·l comens“ von Bernart de Ventadorn (BdT 70.1): vollständiger Text, 64 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Bernart de Ventadorn — BdT 70.1
Ab joi mou lo vers e·l comens et ab joi reman e fenis ; e sol que bona fos la fis, bos tenh qu’er lo comensamens. per la bona comensansa meve jois et alegransa ; e per so dei la bona fi grazir, car totz bos faihz vei lauzar al fenir. Si m’apodera jois e·m vens : meravilh’ es com o sofris car no dic e non esbrüis per cui sui tan gais e janzens ; mas greu veiretz fin’ amansa ses paor e ses doptansa, c’ades tem om vas so c’ama, falhir, per qu’eu no·m ans de parlar enardir. D’una re m’aonda mos sens : c’anc nulhs om mo joi no·m enquis, qu’eu volonters no l’en mentis ; car no·m par bos essenhamens, ans es foli’ et efansa, qui d’amor a benanansa ni·n vol so cor ad autre descobrir, si no l’en pot o valer o servir. Non es enois ni falhimens ni vilania, so m’es vis, mas d’ome, can se fai devis d’autrui amor ni conoissens. enoyos ! e que·us enansa, si·m faitz enoi ni pesansa ? chascus se vol de so mestier formir ; me cofondetz, e vos no·n vei jauzir. Ben estai a domn’ ardimens entr’ avols gens e mals vezis ; e s’arditz cors no l’afortis, greu pot esser pros ni valens ; per qu’eu prec, n’aya membransa la bel’, en cui ai fiansa, que no·s chamje per paraulas ni·s vir, qu’enemics c’ai, fatz d’enveya morir. Anc sa bela bocha rizens non cuidei, baizan me träis, car ab un doutz baizar m’aucis, si ab autre no m’es guirens ; c’atretal m’es per semblansa com de Peläus la lansa, que del seu colp no podi’ om garir, si autra vetz no s’en fezes ferir. Bela domna, ·l vostre cors gens e·lh vostre belh olh m’an conquis, e·l doutz esgartz e lo clars vis, e·l vostre bels essenhamens, que, can be m’en pren esmansa, de beutat no·us trob egansa : la genser etz c’om posch’ el mon chauzir, o no i vei clar dels olhs ab que·us remir. Bels Vezers, senes doptansa sai que vostre pretz enansa, que tantz sabetz de plazers far e dir : de vos amar no·s pot nuls om sofrir. Ben dei aver alegransa, qu’en tal domn’ ai m’esperansa, que, qui·n ditz mal, no pot plus lag mentir, e qui·n ditz be, no pot plus bel ver dir.)