TROBADORICA · Das Projekt · Wortschatz · Syntax · Trobadors · Texte · Bibliografie
BdT 389.4 — Al prim qe·il timi sorz en sus
„Al prim qe·il timi sorz en sus“ von Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.4): vollständiger Text, 35 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.4
Al prim qe·il timi sorz en sus e pel cim prim fueill del branquill, s’agues raizon, feir’ un bon vers; mas ma dona no vol q’eu chan mais de leis, ni·l ven a talan; e chanz si d’amor non es faig no val plus com ses domna amars. Com a lei non platz, no·n dic plus. Sens es tot ab que m’ames ill! E, per Dieu, si es ben envers qe non auz chantar derenan de lei vas cui sui voitz d’enjan e cels cui pietz voil — fers, estraig! — er donc oimais voigz mos chantars. Faiziro·l segle de mon us, lauzengier fals de faig volpill! Ai! cant n’auran ja d’amors ters ab lur chau parlar devinan! Per lur ditz van domnas duptan e an mortz drutz ses colp atraig soven per lur fals devinars. C’ant cist fait mil malvatz per us; chamjan de solatz en perilh, qe dizon de tort en travers de cel qe lur er en semblan: “Domn’ es vers q’ieu entenda tan ...” Que·il domna cuig’ en tot trasaig qe sos amics l’aia espars. Rics hom torna tost en raus can sufre c’om se meravill qe non s’aussa, mai s’en fait fers de cels que·i venon cortejan. Ges non an colpa cil qu’o fan; qe·l segnier n’es de tot forfaig a cui en coven castiars.