BdT 389.38 — Car vei qe clars
„Car vei qe clars“ von Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.38): vollständiger Text, 62 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.38
- Car vei qe clars
- chanz s’abriva
- dels aucels, e·l prims fremirs,
- m’es douz e bels lor auzirs
- tan qe no sai coisi·m viva
- sens chantar, per qe comenz
- una chansoneta gaia.
- E·l sols blancs, clars,
- veg qe raia
- cautz, greus, secs, durs et ardenz,
- qe·m frain totz mos bons talens.
- Mas una voluntatz gaia
- d’un franc joi, qe·m mou Dezirs,
- no vol c’ap flacs volers viva.
- Ges no m’es clars
- ni m’esquiva
- est jois, don faz lez sospirs,
- ni sai s’anc mi valc mos dirs
- ni mi noc; e tem qe·m viva
- enaisi trop lonjamens
- l’amors qe·il tenc meja gaia.
- Mos cors es clars
- e s’esmaia!
- Aici vauc mestz grams·iauzens,
- plens e voigz de bel comens;
- qe l’una meitatz es gaia
- e l’autra m’adorm Cossirs
- ab voluntat mort’ e viva.
- C’us volers clars
- qe·m caliva
- m’espeing enant en Faillirs!
- Mostra Temers que jauzirs
- val mais al home qe viva
- qe cortz gaugz; per q’espaventz
- s’altempr’ ab voluntat gaia.
- Vostr’amics clars
- no·us essaia,
- dona, ni·us mostra parvens,
- cor es en vos totz sos sens.
- Ni sap si l’etz dur’ o gaia!
- Tant vos tem qe·l Descubrirs
- l’escarz, e no sap com viva.
- Que non es clars,
- ab c’om pliva,
- amics, ni ab genz mentirs,
- si non tem so; c’a martirs
- leu deu venir anz q’el viva!
- C’om non ama finamenz
- senes gran temensa gaia.
- Ai! francs cors clars!
- Res veraia!
- Domna, vailla·m Chausimenz
- si eu non sui tant sapiens
- qe·us sapcha, per foudat gaia,
- dir so qe voil; mas Suffrirs
- no·m dan si voletz qe viva.
- Domna,·l meilher res qe viva!
- De loing ses fuec m’escomprens
- e·m donas voluntat gaia.
- Ai! dousa res coind’ e gaia
- ara·m prosmara·l morirs
- si no·m das socors com viva.