TROBADORICA · Das Projekt · Wortschatz · Syntax · Trobadors · Texte · Bibliografie
BdT 389.24 — Compainho, qui qu’en irais ni·n veill
„Compainho, qui qu’en irais ni·n veill“ von Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.24): vollständiger Text, 38 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.24
Compainho, qui qu’en irais ni·n veill be·m platz c’a lezer d’En Teill fazam chanzo leu e fola; que·l cor m’es pujat prop del seill, c’ar plus fort ten mei cabeill! no fo plus letz, mas ar vola! Car vist ai, don me meraveill, de beutat ab douz pareill — ed . . . C’as dig? . . . Causa fola! Mas me caut so plus de soleill per qu’eu son . . . a pauc no coreill plus que cel que la viola! Ja Dieus mais no·m lax far chanzo (s’eu vuil) de midons de Brio, tant es bel’ e sapi’ e fola, si, entr’Aureng’ e Mondrago qu’eu tein de midons de cui so, m’ames meins tan pres l’Escola. A Dieu! S’anc res fetz a razo, don que lausengier felo, aquela gens fals’ e fola, no·us ausen tornar oc en no ni·l camjen corren pretz bo qu’eu non cre que ja·l se tola. A Valentines! Com vos veg garnit e formit a leg; que·l gens era fat’ e fola, et ar seran pro e adreg tal qu’eron vilan e freg, per leis, e·ls astrucs acola. A Dieu la coman e l’autreg; que mais ren ieu dir no deg, que per dir paraula fola ven hom tost en gran malaveg; et eu no vuill c’om s’iserveg de mi ni de ma parola. Dieus vuilla c’om no s’iserveg de mi ni de ma parola.