TROBADORICA · Das Projekt · Wortschatz · Syntax · Trobadors · Texte · Bibliografie
BdT 389.14 — Ar non sui jes mals et astrucs
„Ar non sui jes mals et astrucs“ von Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.14): vollständiger Text, 44 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.14
Ar non sui jes mals et astrucs anz sui ben malastrucs de dreg; e puois malastres m’a eleg farai vers malastruc e freg. Si trop un malastruc adreg que·l malastruc cap mi pesseg! Que per totz temps sui malastrucs per un gran malastre qe·m ve; e qui per malastruc no·m te Dieu prec de malastre l’estre que mil malastruc foran ple del malastre q’ieu ai en me. Dompna, per vos sui malastrucs car per malastre·m voletz mal; e fis ben malastruc jornal, c’anc nuills malastrucs no·l fetz tal! Malastruc tro manatz engal per que d’est malastruc no·us cal. Er aujatz cum sui malastrucs: qand cuich de malastre mover eu sui plus malastrucs en ver! C’ab malastre·m laissiei cazer, e pois vinc malastre querer, don aurei malastruc esper. E pus aysi soy malastrucs mos pels malastrucx mi tolray — aytan del malastre perdray — e si·l malastre no s’en vay malastrucx sia qui mi play car tan de malastre m’eschay. S’ieu atrobes dos malastrucs q’anesson malastrugamen a me mais malastre queren, adoncs for’ ieu malastrucs·gen; mas non trob malastruc valen c’a me de malastre·s prezen. Et eu sui aitant malastrucs qe de malastre port la flor et ai ben malastrug honor. Levet, malastruc de seignor, tu chantes malastre ab plor d’aquest malastruc amador! Tu iest malastrucs de seignor et ieu soi malastrucs d’amor.