BdT 293.8 — Assatz m’es bel el temps essuig
„Assatz m’es bel el temps essuig“ von Marcabru (BdT 293.8): vollständiger Text, 61 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Marcabru — BdT 293.8
- Assatz m’es bel el temps essuig
- qand la douz gem e la fonz bruig
- e son li prat reverdezit,
- pesa·m de joven car s’en fuig,
- c’a penas troba qui·l convit.
- Ben son ist ganador destruig,
- q’ant l’un pechat a l’autr’aduig,
- el fuoc del malign esperit,
- que fai dir de l’enfan: «So·m cuig,
- mieus es» – ditz cel qe l’a noirit.
- Savis es qui lo fuoc destreing
- q’estra grat sobre lui non reing;
- qe puois lo fuocs l’aura envazit,
- son ardimen c’a, del sieu gieing,
- tart remanra senes mal crit.
- Moillerat, segon l’endeveing
- qe·us es a venir vos enseing!
- – Mas si m’ant [per] espaorit
- c’usqecs n’a son coratge teing,
- perque no m’es engal grazit.
- Aco·m fo tant fer ni esqiu,
- q’estrain qisesen autrui niu;
- mas aras s’en son esbaudit
- si q’el camin descobertiu
- van assegurat e plevit.
- Tant cremon lo feu q’ieu vos diu:
- la flama, la brasa e·l caliu,
- c’ar de tant se son enfrezit –
- qe bravas en son e braidiu
- las moillers e·il drut e·il marit!
- Qui m’entend ja si eu dic be?
- Q’ara·m membra... De qe·m sove?
- D’un volpillatge e d’un ardit
- c’ai agut puois fui pros ancse,
- et ancaras no m’a giquit.
- De sol la paor ai faich fre,
- qe maiormen aura faich me
- plus fort d’un caval arabit;
- e si l’agues faich d’autra re,
- mos ardimens m’agra enriquit.
- Mon volpillatge teing tant car
- q’el m’enseigna de cui mi gar:
- de gran fol e d’enfan petit;
- e deu me tres vetz doctrinar
- mon affar anz que sia auzit.
- Mon ardimen non dei laissar,
- n’i creire de tot mon affar;
- ni nuills autre no m’a desdit
- qe leu de mon privat disnar,
- c’aventur’a de joi partit.
- Moillerat, tuich estes a frau,
- que chascus rendetz mau per mau;
- mas tot vos er contramerit;
- et ieu guiarei vas Angau!
- «Guianna!» cridon en Peitau,
- «Valia dissend contra vau!»
- E qui d’escaravaich fait guit,
- en avol luoc perpren ostau.
- Per so son Angevin aunit,
- qui d’escarabot fai guit
- en avol luoc perpren ostau.