BdT 293.29 — L’autrier, a l’issuda d’abriu

„L’autrier, a l’issuda d’abriu“ von Marcabru (BdT 293.29): vollständiger Text, 31 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.

Marcabru — BdT 293.29

1. L’autrier, a l’issuda d’abriu
2. en uns pasturaus lonc un riu,
3. et ab lo comens d’un chantiu
4. que fant l’auzeill per alegrar,
5. auzi la votz d’un pastoriu
6. ab una mancipa chantar.
7. Trobiei la sotz un fau ombriu:
8. . . . . . . . . . . . . . . . .
9. «Bella, fich m’ieu, pois jois reviu,
10. ben nos devem apareillar».
11. «Non devem, don, que d’als pensiu
12. ai mon coratge e mon affar».
13. «Digatz, bella, del pens cum vai
14. on vostre coratges estai?»
15. «A ma fe, don, ieu vos dirai:
16. s’aisi es vers cum aug comtar,
17. pretz e jovens e jois dechai
18. c’om en autre no·is pot fiar.
19. (Missing)
20. D’autra manieira cogossos
21. hi a rics homes e baros
22. que las enserron dinz maios
23. q’estrains non i posca intrar,
24. e tenon guirbautz als tizos
25. cui las comandon a gardar.
26. E segon que ditz Salamos,
27. non podon cill peiors lairos
28. acuillir d’aqels compaignos
29. qui fant lo noirim cogular,
30. et aplanon los guirbaudos
31. e cuion lor fills piadar».