BdT 293.15 — Cortesamen vuoill comensar

„Cortesamen vuoill comensar“ von Marcabru (BdT 293.15): vollständiger Text, 42 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.

Marcabru — BdT 293.15

  1. Cortesamen vuoill comensar
  2. un vers, si es qi l’escoutar;
  3. e pos tant m’en sui entremes,
  4. veirai si·l poirai afinar,
  5. q’era voill mon chan esmerar,
  6. e dirai vos de mantas res.
  7. Assaz pot hom vilaneiar
  8. qi cortesia vol blasmar;
  9. qe·l plus savis e·l meils apres
  10. no·n sap tantas dire ni far
  11. c’om no·n li puosca enseignar
  12. petit o pro, tals hora es.
  13. De cortesia·is pot vanar
  14. qui ben sap mesura esgardar;
  15. e qui tot vol auzir cant es
  16. ni tot qant ve cuida amassar,
  17. lo tot l’es ops amesurar,
  18. o ja no sera trop cortes.
  19. Mesura es en gent parlar
  20. e cortesia es d’amar;
  21. et qui no vol esser mespres
  22. de tota vilania·is gar,
  23. d’escarnir e de foleiar,
  24. puois sera savis, ab que·ill pes.
  25. C’aissi pot savis hom regnar
  26. e bona dompna meillurar;
  27. mas cella q’en pren dos o tres
  28. e per un no si vol fiar –
  29. be·n deu sos prez asordeiar
  30. e sa valors a chascu mes.
  31. Aitals amors fai a prezar
  32. que si mezeissa ten en car;
  33. e s’ieu en dic nuill vilanes
  34. per lleis, que m’o teingn’a amar;
  35. be·ill lauzi fassa·m pro musar,
  36. qu’eu n’aurai so qe·m n’es promes.
  37. Lo vers e·l son voill enviar
  38. a·n Jaufre Rudel oltramar,
  39. e voill que l’aion li Frances
  40. per lor coratges alegrar,
  41. que Dieus lor o pot perdonar,
  42. o sia peccaz o merces.