BdT 293.1 — A la fontana del vergier
„A la fontana del vergier“ von Marcabru (BdT 293.1): vollständiger Text, 42 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Marcabru — BdT 293.1
- A la fontana del vergier
- on l’erb’es vertz josta·l gravier,
- a l’ombra d’un fust domesgier,
- en aiziment de blancas flors
- e de novelh chant costumier,
- trobey sola, ses companhier,
- selha que no vol mon solatz.
- So fon donzelh’ab son cors belh,
- filha d’un senhor de castelh;
- e quant ieu cugey que l’auzelh
- li fesson joy e la verdors
- e, pel dous termini novelh,
- qu’ela entendes mon favelh,
- tost li fon sos afars camjatz.
- Dels huelhs ploret josta la fon
- e del cor sospiret preon
- «Jhesus», dis elha, «reys del mon,
- per vos mi creys ma gran dolors,
- quar vostra anta mi cofon,
- quar li mellor de tot est mon
- vos van servir, mas a vos platz.
- Ab vos s’en vai lo mieus amicx,
- lo belhs e·l gens e·l pros e·l ricx;
- sai m’en reman lo grans destrix,
- lo deziriers soven e·ls plors.
- Ay! mala fos reys Lozoïcx,
- que fai los mans e los prezicx
- per que·l dols m’es el cor intratz!»
- Quant ieu l’auzi desconortar,
- ves lieys vengui josta·l riu clar:
- «Belha», fi·m ieu, «per trop plorar
- afolha cara e colors;
- e no vos qual dezesperar,
- que selh qui fai lo bosc fulhar
- vos pot donar de joy assatz».
- «Senher», dis elha, «ben o crey
- que Dieus aya de mi mercey
- en l’autre segle per jassey,
- quon assatz d’autres peccadors;
- mas say mi tolh aquelha rey
- don joy mi crec; mas pauc mi tey,
- que trop s’es de mi alonhatz».