BdT 29.8 — Doutz brais e critz
„Doutz brais e critz“ von Arnaut Daniel (BdT 29.8): vollständiger Text, 58 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Arnaut Daniel — BdT 29.8
- Doutz brais e critz
- lais e cantars e voutas
- aug dels auzels q’en lur latin fant precs
- qecs ab sa par, atressi cum no fam
- a las amigas en cui entendem;
- e donças ieu q’en la genssor entendi
- dei far chansson sobre totz de bell’obra
- que no·i aia mot fals ni rim’ estrampa.
- Non fui marritz
- ni non presi destoutas
- al prim q’intriei el chastel dinz los decs,
- lai on estai midonz, don ai gran fam
- c’anc non l’ac tal lo nebotz Sain Guillem;
- mil vetz lo iorn en badaill e·m n’estendi
- per la bella que totas autras sobra
- tant cant val mais fis gaugz q’ira ni rampa.
- Ben fui grazitz
- e mas paraulas coutas,
- per so que ies al chausir no fui pecs,
- anz volgui mais prendre fin aur que ram,
- lo iorn qez ieu e midonz nos baisem
- e·m fetz escut de son bel mantel endi
- que lausengier fals, lenga de colobra,
- non o visson, don tan mals motz escampa.
- Dieus lo chauzitz,
- per cui foron assoutas
- las faillidas que fetz Longis lo cecs,
- voilla, si·l platz, q’ieu e midonz iassam
- en la chambra on amdui nos mandem
- uns rics convens don tan gran ioi atendi,
- qe·l seu bel cors baisan rizen descobra
- e qe·l remir contra·l lum de la lampa.
- Ges rams floritz
- de floretas envoutas
- cui fan tremblar auzelhon ab lurs becs
- non es plus frescs, per q’ieu no volh Roam
- aver ses lieis ni tot Ierusalem;
- pero totz fis, mas iuntas, a li·m rendi,
- q’en liei amar agr’ondra·l reis de Dobra
- o celh cui es l’Estel, e Luna·pampa.
- Bocca, que ditz?
- Q’eu crei qe·m auras toutas
- tals promessas don l’emperaire grecs
- en for’onratz o·l senher de Roam
- o·l reis que ten Sur e Ierusalem;
- doncs ben sui fols que quier tan qe·m rependi,
- que ies Amors non a poder qe·m cobra,
- ni savis es nuls om qui ioi acampa.
- Los deschauzitz
- ab las lengas esmoutas
- non dupt’ ieu ies, si·l seignor dels Galecs
- an fag faillir, per q’es dreitz si·l blasmam,
- que son paren pres romieu, so sabem,
- Raimon lo filh al comte, et aprendi
- que greu fara·l reis Ferrans de pretz cobra
- si mantenen no·l solv e no·l escampa.
- Eu l’agra vist, mas estiei per tal obra,
- c’al coronar fui del bon rei d’Estampa.