BdT 262.5 — Quan lo rius de la fontana
„Quan lo rius de la fontana“ von Jaufre Rudel (BdT 262.5): vollständiger Text, 35 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Jaufre Rudel — BdT 262.5
- Quan lo rius de la fontana
- s’esclarzis, si cum far sol,
- e par la flors aiglentina
- e·l rossinholetz el ram
- volf e refranh ez aplana
- son dous chantar et afina,
- dreitz es qu’ieu lo mieu refranha.
- Amors de terra lonhdana,
- per vos totz lo cors mi dol.
- E no·n puosc trobar meizina
- si non vau al sieu reclam
- ab atraich d’amor doussana
- dinz vergier o sotz cortina
- ab dezirada companha.
- Pois del tot m’en falh aizina,
- no·m meravilh s’ieu n’aflam:
- quar anc genser crestiana
- non fo, ni Dieus non la vol,
- juzeva ni sarrazina.
- Ben es selh pagutz de mana,
- qui ren de s’amor gazanha!
- De dezir mos cors no fina
- vas selha ren qu’ieu plus am,
- e cre que volers m’enguana
- si cobezeza la·m tol;
- que plus es ponhens qu’espina
- la dolors que ab joi sana:
- don ja non vuolh qu’om m’en planha.
- Senes breu de pargamina
- tramet lo vers, que chantam
- en plana lengua romana,
- a·n Hugon Brun per Filhol:
- bo·m sap quar gens peitavina,
- de Beiriu e de Guiana,
- s’esgau per lui e Bretanha.