BdT 183.4 — [C]ompagno, non puosc mudar qu’eo no…

„[C]ompagno, non puosc mudar qu’eo no m’effrei“ von Guglielmo IX (BdT 183.4): vollständiger Text, 22 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.

Guglielmo IX — BdT 183.4

  1. [C]ompagno, non puosc mudar qu’eo no m’effrei
  2. de novellas qu’ai auzidas et que vei:
  3. qu’una domna s’es clamada de sos gardadors a mei.
  4. [E] diz que non volo prendre dreit ni lei,
  5. ans la teno esserrada quada trei:
  6. tant l’us no·ill larga l’estaca que l’altre plus no la·ill plei.
  7. [E]t aquill fan entre lor aital agrei:
  8. l’us e.l compains gens a for manda-carrei,
  9. e meno trop major nausa que la mainada del rei.
  10. [E]t eu dic vos, gardador, e vos castei:
  11. (e sera ben grans folia qui no·m crei):
  12. greu verretz neguna garda que ad oras non sonei.
  13. [Q]u’eu anc non vi nulla domn’ab tan gran fei,
  14. qui non vol prendre son plait o sa mercei,
  15. s’om la loigna de proessa que ab malvestatz non plaidei.
  16. [E] si·l tenez a cartat lo bon conrei,
  17. adoba·s d’aquel que troba viron sei:
  18. si non pot aver caval, ela compra palafrei.
  19. [N]on i a negu de vos ia·m desautrei,
  20. s’om li vedava vi fort per malavei,
  21. non begues enanz de l’aiga que·s laissez morir de sei.
  22. [C]hascus beuri’ans de l’aiga que·s laises morir dessei!