BdT 183.2 — Ben vueill que sapchon li pluzor
„Ben vueill que sapchon li pluzor“ von Guglielmo IX (BdT 183.2): vollständiger Text, 62 Verse mit syntaktischer Annotation und Referenzbibliografie.
Guglielmo IX — BdT 183.2
- Ben vueill que sapchon li pluzor
- d’un vers, si es de bona color
- qu’ieu ai trat de bon obrador;
- qu’ieu port d’aicel mester la flor,
- et es vertatz,
- e puesc ne trair lo vers auctor,
- quant er lasatz.
- Eu conosc ben sen e folor,
- e conosc anta et honor,
- et ai ardiment e paor;
- e si·m partetz un joc d’amor,
- no soi tan fatz
- no sapcha triar lo meillor
- d’entre·ls malvatz.
- Eu conosc be sel que be·m di
- e sel que·m vol mal atressi;
- e conosc be celui que·m ri,
- e sels que s’azauton de mi
- conosc assatz:
- e atressi dei voler lur fi
- e lur solatz.
- Ben aia cel que me noiri,
- que tan bon mester m’escari
- que anc a negun no·n failli:
- qu’ieu sai jogar sobre coisi
- a totz tocatz;
- mas no sai de nuill mon vezi,
- qual que·n vejatz.
- Deu en laus e saint Julia:
- tant ai apres del joc dousa
- que sobre totz n’ai bona ma;
- ja hom que conseill me querra
- no l’er vedatz,
- ni nuils de mi non tornara
- desconseillatz.
- Qu’ieu ai nom maistre certa:
- ja m’amigu’anueg no m’aura
- que no·m vueill’aver l’endema;
- qu’ieu soi be d’est mester, so·m va,
- tant ensenhatz
- que be·n sai gazanhar mon pa
- en totz mercatz.
- Pero no m’auzes tan gaber
- qu’ieu no fos rahuzatz l’autrer,
- que jogav’a un joc grosser
- que·m fo trop bos al cap primer
- tro fo entaulatz;
- quan gardei, no m’ac plus mester,
- si·m fo camjatz.
- Mas ela·m dis un reprover:
- “Don, vostre datz son menuder
- et ieu revit vos a dobler!”
- Fis·m ieu: “Qui·m dava Monpesler
- no er laisatz!”
- E levei un pauc son tauler
- ab ams mos bratz.
- E quan l’aic levat lo tauler
- espeis los datz:
- e·l dui foron cairat nualler,
- e·l terz plombatz.
- E fi·ls ben ferir al tauler,
- e fon jogatz.