BdT 70.30 — Lo tems vai e ven e vire

«Lo tems vai e ven e vire» de Bernart de Ventadorn (BdT 70.30): text complet, 59 versos amb anotació sintàctica i bibliografia de referència.

Bernart de Ventadorn — BdT 70.30

  1. Lo tems vai e ven e vire
  2. per jorns, per mes e per ans,
  3. et eu, las ! no·n sai que dire,
  4. c’ades es us mos talans.
  5. ades es us e no·s muda,
  6. c’una·n volh e·n ai volguda,
  7. don anc non aic jauzimen.
  8. Pois ela no·n pert lo rire,
  9. a me·n ven e dols e dans,
  10. c’a tal joc m’a faih assire
  11. don ai lo peyor dos tans
  12. (c’aitals amors es perduda
  13. qu’es d’una part mantenguda),
  14. tro que fai acordamen.
  15. Be deuri’ esser blasmaire
  16. de me mezeis a razo,
  17. c’anc no nasquet cel de maire
  18. que tan servis en perdo ;
  19. e s’ela no m’en chastia,
  20. ades doblara·lh folia,
  21. que : „fols no tem, tro que pren“.
  22. Ja mais no serai chantaire
  23. ni de l’escola n’Eblo,
  24. que mos chantars no val gaire
  25. ni mas voutas ni mei so ;
  26. ni res qu’eu fassa ni dia,
  27. no conosc que pros me sia,
  28. ni no·i vei melhuramen.
  29. Si tot fatz de joi parvensa,
  30. mout ai dins lo cor irat.
  31. qui vid anc mais penedensa
  32. faire denan lo pechat ?
  33. on plus la prec, plus m’es dura ;
  34. mas si’n breu tems no·s melhura,
  35. vengut er al partimen.
  36. Pero ben es qu’ela·m vensa
  37. a tota sa volontat,
  38. que, s’el’ a tort o bistensa,
  39. ades n’aura pietat ;
  40. que so mostra l’escriptura :
  41. causa de bon’aventura
  42. val us sols jorns mais de cen.
  43. Ja no·m partrai a ma vida,
  44. tan com sia saus ni sas,
  45. que pois l’arma n’es issida,
  46. balaya lonc tems lo gras ;
  47. e si tot no s’es cochada,
  48. ja per me no·n er blasmada,
  49. sol d’eus adenan s’emen.
  50. Ai, bon’ amors encobida,
  51. cors be faihz, delgatz e plas,
  52. frescha chara colorida,
  53. cui Deus formet ab sas mas !
  54. totz tems vos ai dezirada,
  55. que res autra no m’agrada.
  56. autr’ amor no volh nien !
  57. Dousa res ben ensenhada,
  58. cel que·us a tan gen formada,
  59. me·n do cel joi qu’eu n’aten !