TROBADORICA · El projecte · Lèxic · Sintaxi · Trobadors · Textos · Bibliografia
BdT 389.36 — Pois tals sabers mi sortz e·m creis
«Pois tals sabers mi sortz e·m creis» de Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.36): text complet, 64 versos amb anotació sintàctica i bibliografia de referència.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.36
Pois tals sabers mi sortz e·m creis que trobar sai — et ieu o dic! — mal estara si non pareis et er mi blasmat si m’en gic; car so qu’om van’ ab la lenga taing ben que en pes lo tenga, car non pot aver pejor dec qui ditz so que no s’avenga. Er ai gaug car sebram dels freis e remanon sol li abric; li auzellet — et es lor leis qe negus de chantar no·is gic — us quecs s’alegr’ en sa lenga pel novel temps que·il sovenga; e dels arbres qu’eron tuit sec lo foils pels branquils s’arenga. E qui anc jorn d’amar si feis non taing q’era s’en desrazic c’ab lo novel temps que s’espreis deu quecs aver son cor plus ric; e qui non sap ab la lenga dir so que·il coven, aprenga consi ab novel joi s’esplec: c’aisi vol Pretz que·s captenga. Estat ai fis amics adreis d’una que·m enganav’ ab tric, e car anc s’amors mi destreis, tos temps n’aurai mon cor enic; qu’aras non voill qu’ab sa lenga auir lo digz que·m destrenga per so qu’autre ab lieis s’abrec et eu caz so q’aicel prenga. Ab leis remanga·l malaveis e·l engans et ab son amic; que tals joys m’a pres e m’azeis dont ja non creirai fals prezic: anz voill c’om mi tail la lenga s’ieu ja de leis crei lausenga ni de s’amor mi desazec, s’ie·n sabia perdr’ Aurenga. Ben taing qu’eu sia fis vas leis car anc mais tant en aut non cric. Que Nostre Seigner, el mezeis, ab pauc de far non i faillic; c’apenas saup ab la lenga dir “Aital vuoill que devenga”; qu’a la beutat qu’en leis assec non volc c’autra s’i espenga. Domna, no·us sai dir loncs plaideis, mas far de mi podetz mendic o plus ric que anc no fon reis; del tot sui en vostre castic! Sol vos digatz ab la lenga consi voletz que·m captenga; qu’eu ai cor qu’enasi estec, e que ja d’autra no·m fenga! Domna, no·us quier ab la lenga mas qu’en baisan vos estrenga en tal luoc on ab vos m’azec, e que d’ams mos bratz vos senga. Levet, fai auzir ta lengua en cuy beutatz se depenga; c’aia tal vers selha qu’ieu dec per so que de mi·l sovenga.