BdT 389.10 — Apres mon vers vueilh sempr’ ordre
«Apres mon vers vueilh sempr’ ordre» de Raimbaut d'Aurenga (BdT 389.10): text complet, 65 versos amb anotació sintàctica i bibliografia de referència.
Raimbaut d'Aurenga — BdT 389.10
- Apres mon vers vueilh sempr’ ordre
- una chanson leu per bordre
- en aital rima sotil;
- mas ges non ai’ us de tordre
- si·m pert ma par ni·m ten vil
- q’ieu vas mon miels no·m apil.
- Qar? No sai qant m’ai a viure,
- per qe mon cors al cor liure;
- e sapcha·n guidar dretz fil
- mos volers, e non s’ature
- mas en valen seinhoril;
- q’om no·s iau de son cortil.
- Soven pens q’ailhors mi derga,
- e pueis Amors ten sa verga,
- qe·m n’a ferit de grieus pols,
- e·m ditz c’ap mals no·m aerga;
- q’ieu non sui escarniz sols
- q’escarnitz fon ia N’Aiols.
- Cil qi m’a vout trist-alegre
- sap mais qu’i vol sos ditz segre
- qe Salamos ni Marcols
- de fatz ric ab ditz entegre:
- e cai leu d’aut en la pols
- qi·s pliu en aitals bretols.
- Qe·m val q’ailhor non puesc creire?
- Q’anc no frais copa de veire
- plus tost q’Amors frainh e rom —
- mas si·l plaz qe·l mal cor meire
- il sap lieu soudar ses plom; —
- mas ha mi soudat trop som.
- Viatz m’assajer’ a volvre
- s’Amors me volges absolvre;
- mas, pres en loc de colom,
- me fai de seschas envolvre,
- qe no·m gic penr’ un sol tom,
- e m’apella per mon nom.
- — Mal dic; tainh qe m’en peneda —
- Non! — Per qe? — Mos cors m’o veda. —
- Amors me tol qe·m ten trist. —
- Qi·t tol, non cug qe t’o reda. —
- So·m tol qe plus l’aurai qist —
- No·t tol so q’anc non agist.
- Si aic gaug, qe·m tol e·m merma
- qar mos talenz no·m aserma.
- Ben ai fol talan, per Crist,
- qar mos cors miels no s’aferma
- en lai on faz gen conqist
- q’en sai on ai mon dan vist.
- A Dieu prec qe mos precs auja:
- q’el vueilh’ e don q’ieu m’en gauja
- lai on son volgutz amics!
- Qar — ja·l sieus fins cors s’esflauja —
- totz autres trop noms plus rics,
- e non o dic ges enics.
- Cel Dieus qi fes terr’ e aiga,
- caut e freig, gent clergu’ e laiga:
- afol sels qe desabrics;
- c’ama voluntat veraiga
- e ab cubertz fals presics,
- fan dan als drutz e destrics.
- Domna, franca res veraiga
- eu que·us sui verais amics
- a vos mi ren totz antics.
- Plus qe ja fenis fenics
- non er q’ieu non si’ amics.