TROBADORICA · El projecte · Lèxic · Sintaxi · Trobadors · Textos · Bibliografia
BdT 183.4 — [C]ompagno, non puosc mudar qu’eo no…
«[C]ompagno, non puosc mudar qu’eo no m’effrei» de Guglielmo IX (BdT 183.4): text complet, 22 versos amb anotació sintàctica i bibliografia de referència.
Guglielmo IX — BdT 183.4
[C]ompagno, non puosc mudar qu’eo no m’effrei de novellas qu’ai auzidas et que vei: qu’una domna s’es clamada de sos gardadors a mei. [E] diz que non volo prendre dreit ni lei, ans la teno esserrada quada trei: tant l’us no·ill larga l’estaca que l’altre plus no la·ill plei. [E]t aquill fan entre lor aital agrei: l’us e.l compains gens a for manda-carrei, e meno trop major nausa que la mainada del rei. [E]t eu dic vos, gardador, e vos castei: (e sera ben grans folia qui no·m crei): greu verretz neguna garda que ad oras non sonei. [Q]u’eu anc non vi nulla domn’ab tan gran fei, qui non vol prendre son plait o sa mercei, s’om la loigna de proessa que ab malvestatz non plaidei. [E] si·l tenez a cartat lo bon conrei, adoba·s d’aquel que troba viron sei: si non pot aver caval, ela compra palafrei. [N]on i a negu de vos ia·m desautrei, s’om li vedava vi fort per malavei, non begues enanz de l’aiga que·s laissez morir de sei. [C]hascus beuri’ans de l’aiga que·s laises morir dessei!